NMPR (J 4,4)

Zamknięcie oczu i zawierzenie we wszystkim i tylko Bogu oraz całkowite oddanie się Jego miłości bardzo silnie (mnie) pociągało; było nawet czymś w rodzaju ukłucia, które coraz bardziej przeszywało duszę. (bł. ks. Jakub Alberione)

Boże, dzięki Ci, że Jesteś.  Że Jesteś Bogiem tęskniącym, cierpliwym. Że czekasz, szukasz. Za to, że wychodzisz na przeciw, gdy ja uciekam. Że Jesteś. Walczysz o mnie, o moje serce, o pragnienia. Że działasz i pokazujesz nowe ścieżki, gdy ja już nie mam pomysłów. Dajesz pokój.

Conversation with Father