Pomimo wszystko

12 stycznia 2016 · by myslikosmate · in Bez kategorii

Jestem w Twoich rękach. Cokolwiek by się nie działo. I to jest piękne.

Zwyczajna codzienność. Z Tobą.

Dziękuje. Amen +

Tagi: Antonina Krzysztoń, bliscy, choroba, modlitwa, nadzieja, szpital, walka

Leave a Reply Click here to cancel reply.

← Dziękuję (Ef 1,3-14)

DZ (Mk 4, 35-41) →