Góra Bożej Ciszy

„Samotność jest święta, kiedy łączy się z modlitwą”.

(Tomas Spidlik)

„Trzeba przejść przez pustynię i przebywać na niej, ażeby otrzymać łaskę Bożą. Tu człowiek ogołaca się ze wszystkiego, tu wypędza z siebie wszystko, co nie jest Bogiem i opróżnia całkowicie dom swojej duszy, ażeby zostawić całe miejsce samemu Bogu. To czas Łaski, to okres, przez który każda dusza pragnąca przynieść owoce, musi koniecznie przejść. Potrzeba jej ciszy, skupienia, zapomnienia o wszystkim, co stworzone, pośród których Bóg zakłada swoje królestwo i stwarza w niej głębię ducha… Wznoś się wyżej… Patrz na Jezusa”. (Karol de Foucauld)

„Ten, kto zostanie wezwany na pustynię, musi tam pójść albo umrzeć. Trzeba pamiętać, że idziecie na pustynię:

Aby pościć.

Aby żyć w milczeniu.

Aby się modlić.

Aby umrzeć dla siebie szybciej, aby Chrystus rósł w was szybciej.

Aby dać Go szybciej światu – temu światu, który tak bardzo Go pragnie.

Aby pokutować za grzechy swoje i innych.

Aby modlić się za ludzkość.

Aby modlić się o pokój.

Aby modlić się za misję i jedność pośród chrześcijan w Kościele katolickim.

Aby szybciej osiągnąć świętość, czyli umiłować Chrystusa w prawdzie i w uczynku.

Aby naśladować Chrystusa.

Aby zabawić swoją duszę i dusze innych.

Aby szybciej nauczyć się całkowitego oddania Bogu.

Kazaliśmy Chrystusowi czekać już wystarczająco długo.

(Catherine de Hueck Doherty)